Vandaag een nieuwe dag in Ieper, samen met mijn dochter Marie-Lou en een vriendin van ons, Julia. De activiteit is iets minder kindvriendelijk, maar de locatie moeten de meisjes toch zeker ook eens bezocht hebben: we gaan een biertje proeven in de Kazematten.
We hebben heerlijk geslapen in B&B SaBBajon, vlakbij de Lakenhallen in Ieper. Gastvrouw Jo serveerde ons een schitterend ontbijt, zodat we sterk staan voor onze nieuwe dag in de stad. Onze auto hebben we trouwens geparkeerd op de markt en ik heb zo het gevoel dat we die niet snel nodig zullen hebben, want alles is echt dichtbij in het centrum. We wandelen dus ook naar onze volgende activiteit: Brouwerij De Kazematten.
Die vinden we vlakbij de monumentale Menenpoort. De meisjes zijn onder de indruk. Ik vertel hen over de Last Post die elke avond om 20u geblazen wordt, een eerbetoon aan alle overleden soldaten van Wereldoorlog I. Ze willen het graag zien vanavond, dus we weten waar naartoe op het einde van de dag.
Maar dus eerst de kazematten! Dat zijn een soort kelders, onder de Vestingen. Op de website van Toerisme Ieper lees ik dit: “Ze dienden vanaf omstreeks 1680 als militaire bakkerij voor het garnizoen van de verschillende legers. De ruimtes waren zo goed beschermd dat ze zelfs bestand bleken tegen de moderne artillerie van de Eerste Wereldoorlog. Vandaar dat in oktober 1914, toen de beschieting van Ieper begon, de kazematten en souterrains als schuilplaats werden gebruikt. De Britse troepen richtten de oude krijgsbakkerij in als ‘mess’ voor de officieren, commandopost, verbandpost en rustplaats.”
En nu is er dus een brouwerij in gevestigd. Rudi Ghekiere ontvangt ons hartelijk en dompelt ons met een introductiefilm meteen onder in de geschiedenis van de kazematten. Ook Marie-Lou en Julia zijn onder de indruk dat ze in een ‘bunker’ zitten waar vroeger de soldaten aten en munitie werd opgeslagen.
’t Is duidelijk dat Rudi in een ketel bier is gevallen, hij kent ongelofelijk veel van bier brouwen en vertelt ons heel gepassioneerd over de Wipers Times. Dat was tijdens de oorlog een krantje voor de Britten aan het front, zodat ze wisten wat er allemaal gebeurde in ‘Ypres’, Wipers uitgesproken in het Engels.
En nu, meer dan 100 jaar later, drink ik een Wipers Times die Rudi mij perfect serveert. Eerlijk is eerlijk: ik drink liever wijn dan bier, maar dit blonde biertje is echt lekker. Heel zacht en verfijnd. En helemaal niet bitter. “Da’s de kunst van bierbrouwen,” vertelt Rudi. In de brouwerij maken we trouwens ook kennis met Koen, de brouwer. Hij is druk in de weer met het brouwen, en dat ruiken we! De geur van bierbrouwen is intens.
Na het bierbrouwerij bezoeken we nog kort het Mergelynck Museum. Een prachtig, statig herenhuis dat ons meeneemt naar de tijd van de rijke adel. Het huis is heel chique, we wandelen door de vele kamers en verschillende ruimtes en dankzij de tijdelijke tentoonstelling, ontdekken we hoe men vroeger naar het toilet ging en de intieme zones waste. Een beetje een grappig onderwerp, maar Julia en Marie-Lou gaan op verkenning met de GoPro-camera en vinden leuke verhaaltjes. Bijvoorbeeld dat men vroeger aan het dineren was en dat er in de hoek van de kamer een ‘gemaksstoel’ stond, waar de gasten dan hun behoefte deden. In dezelfde ruimte als waar de anderen aan het eten waren. Héél vreemd idee!
We sluiten de dag zoals beloofd af met de Last Post, maar daar is zoveel volk, dat we de klaroenblazers enkel kunnen horen, niet zien. Maar ’t is toch een mooie afsluiter van alweer een leuke dag in Ieper!
Zin om het Kazematten bier te ontdekken? Meer info vind je hier!
En een bezoek aan het Mergelynck Museum kan je hier reserveren.
Met dank aan
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
