Kjen­ta en Anja ver­leg­gen hun gren­zen tij­dens zeekajakken

Na alweer een heerlijke nacht maken we ons klaar en vertrekken we richting ons ontbijtplekje bij Moment!, op een paar meter van ons hotel. We drinken er een heerlijke koffie en kiezen voor het kuikenontbijt: een zachtgekookt eitje, pistoletjes en een koffiekoek. Om wat vitamientjes op te doen voor vandaag bestellen we ons ook nog een frisse fruitsalade. Heerlijk!

Vitamientjes en energie zullen we nodig hebben. Ik regelde een initiatie zeekajak bij We at See in De Haan. Iets waar mijn schoonmama Anja niet zo voor staat te springen. Haar man Stefaan is een fervent kajakker, maar Anja krijgt hij nooit mee het water op. Daar wil ik verandering in brengen.

De wind staat vandaag helaas niet aan onze kant. De zee is wild en er is een sterke onderstroom. Even wordt gedacht dat onze initiatie niet zou doorgaan – daar hoopt Anja stiekem op. Maar begeleider Alex stelt ons gerust: ze zullen bij ons blijven en er komt een boot mee op zee voor het geval er iets zou gebeuren.

We beginnen met de juiste kledij: een wetsuit die we daar krijgen, waterschoenen en een zwemvest. Ik ben ooit eens gaan kajakken op zee in Thailand. Dus op voorhand dacht ik: de Noordzee zal ook wel lukken. Maar toen ik onze kajaks zag, schrok ik een beetje. Deze zijn er waar je volledig in zit, met een spatzeil op je schoot. Dat zorgt ervoor dat je kajak niet meteen vol water loopt. Volgens Alex is de zee zo wild dat we sowieso zullen omkantelen. Slik.

Wellicht ziet hij ook de frons op mijn gezicht. Ook Anja krijgt het benauwd. We spreken af dat zij niet verder zal gaan dan de branding. Bij mij zullen we zien wat het geeft. Maar eerst en vooral leren we onszelf te bevrijden van het spatzeil: eerst op het strand, daarna in het water. Ook leer ik hoe ik mijn peddel moet houden op zee, bij grote golven.

En dan is het tijd voor actie. Onze kajak en wijzelf zitten op zee. Het duurt niet lang voor Anja kapseist. Tot mijn verbazing beslist ze om opnieuw in de kajak te kruipen en nog eens te proberen. Ik ga verder dan de branding. Het gaat goed en ik vind het leuk. Oef! Iets verder dan de branding zegt Alex dat we met de kustlijn zullen meevaren en daarna terugkeren naar het strand. Ik ben nog niet gekanteld! Voor mij is dit puur vrijheid. Ik vergeet even mijn omgeving en geniet van het moment.

We keren terug naar het strand. Meevaren met de golven, dat moet lukken. Maar niets is minder waar. De eerste golf achter me verrast me. Ik kantel, de kajak ligt bovenop me. Mijn instinct zegt: hap naar adem, maar dat lukt niet. Ik zit volledig onder water met een kajak op me en een spatzeil rond me, waardoor ik vast zit in de kajak. En dan herinner ik me de veiligheidsinstructie van Alex: ‘grijp naar je knieën en trek je zeil los’. Yes, gelukt! Goed dat we dit geoefend hebben: de zee is geen zwembad. Dat is nog maar is duidelijk. In mijn beleving was ik veel langer onder water dan in werkelijkheid. Volgens Alex duurde het 4 seconden, dus ik was niet in gevaar.

Ik zwem terug naar de kust en krijg daar te horen dat ik het uitstekend heb gedaan. Ik vond het fantastisch! Een echte aanrader als je in De Haan bent. Je hebt ook kans om zeehondjes of bruinvissen te zien. Meer info vind je hier.

Morgen is het alweer onze laatste dag hier aan zee. Na de adrenaline van vandaag wil ik Anja verrassen met een ontspannende activiteit. Wordt vervolgd.