Kjen­ta en Anja wor­den geka­ta­pul­teerd naar 1900 tus­sen de mole­naars in Wenduine

Ken je het gevoel: heerlijk wakker worden in een hotelkamer met van die typische fluffy hotelkussens en lakens? Zalig! We maken ons klaar voor onze tweede dag hier in De Haan. Gisteren botste ik bij de toeristische dienst op een flyer over de VR-beleving ‘ontdek het geheim van de molens’. Die kon ik niet laten liggen. Dus onze tweede activiteit van de week is meteen geregeld.

Aan de Hubertmolen in Wenduine vind je het Molenaarshuys en daarnaast een artisanaal bakkerijtje Petris van de jonge bakker Tristan Liekens. De gevel nodigt meteen uit om er een kijkje te nemen en de geur van versgebakken brood en koffiekoeken komt ons tegemoet. We bestellen een koffietje en eten iets lekkers op een bankje in de voortuin.

Het is hier in het Molenaarshuys waar we in een kamertje een VR-bril kunnen opzetten om meer te leren over de molenaars uit de 20ste eeuw. Wanneer de bakkerij niet open is, kan je altijd bellen naar het nummer dat aan de deur hangt om er binnen te kunnen. De VR-beleving is niet gratis, wel de moeite waard vinden wij. 

In het filmpje neemt een jongetje met de naam Bries je mee op avontuur naar het Wenduine in de jaren 1900. Vergeet de appartementsblokken op de dijk, hier zie je nog de typische bel-epoque huizen. Een compleet ander beeld met hoe we het vandaag kennen. Rijke dagjestoeristen werden naar het strand gebracht in karretjes, zodat ze zo min mogelijk zon zouden zien. Een gebronzeerde huid stond in die tijd namelijk gelijk aan een ‘armzalig’ boerenleven.

We stoppen in het filmpje ook in de Hubertmolen, waar we de molenaar aan het werk zien. Je leert hoe hij graan tot meel maalt om er daarna brood mee te bakken. Ook vandaag is de cirkel hier nog rond. Het filmpje duurt nog geen kwartier, geen minuut te lang of te kort. 

We zijn geprikkeld en willen nog meer bijleren over het molenaarsleven, dus nemen we kijkje bij de Hubertmolen anno 2025. Molenaar Piet Halewyck bekijkt de windrichting en draait de molen met de wind mee. En nee hoor, hier geen haantje bovenop de molen. Wel een zeemeermin.

Na een gesprekje neemt Piet ons mee op de trap naar boven in de molen. Toch anders dan met die VR-bril. De trap is nogal steil en bovenin hoor je het hout kraken. Piet verzekert ons dat we veilig zitten en geen schrik hoeven te hebben. Maar eenmaal hij ons toont hoe hij de molen afremt, we een grote klap horen, beslissen we toch dat het voor ons welletjes is geweest.

Het was alweer een geslaagde dag hier in De Haan. We praten nog wat na met lekkere mosseltjes en beslissen om vroeg in bed te kruipen. Onze energie kunnen we morgen goed gebruiken, want we gaan de Noordzee op….met een kajak.