“Je moet je niet weg­ste­ken”: uniek hoe­den­pro­ject voor kan­ker­pa­ti­ën­ten in AZ Zeno in Knokke-Heist

Fabienne Delvigne en vrijwilliger Pascale Luyckx zijn op bezoek in het Warm Nest op de campus van AZ Zeno in Knokke-Heist. Daar kunnen kankerpatiënten en hun omgeving steun vinden. Met het initiatief 'Caring Hat' willen Fabienne en Pascale oncologiepatiënten ondersteunen door hoeden te maken op maat van de patiënt.

“De klant kan alles zelf kiezen: de kleur, het materiaal, de stof, het model en de maat”, vertelt Fabienne. “Klopt”, vult Pascale Luyckx, vrijwilliger bij Caring Hat, aan. “Sommigen willen een pet, anderen kiezen voor een hoge hoed of net een kleiner model. Ook kleuren spelen een belangrijke rol. Daarom vragen we mensen om hun valies of een deel van hun garderobe mee te brengen, zodat we samen kunnen bekijken wat echt bij hun stijl past. Het gaat erom hun identiteit te behouden, en dat vinden wij heel belangrijk.”

Integratieve oncologie

Het ziekenhuis AZ Zeno hecht veel belang aan integratieve oncologie. Het gaat niet alleen om het medische, aanvullende zorg en ondersteuning zijn minstens even belangrijk. 

“Het doel is niet alleen dat mensen beter worden, maar ook dat ze opnieuw kunnen floreren. De hoeden van het ‘Caring Hat’-project helpen daar echt bij. Het gaat niet om: ‘Ik heb kanker, ik moet me wegstoppen en mensen mogen mij niet meer zien.’ Integendeel: mensen mogen zien hoe ze blijven stralen en zorg dragen voor zichzelf. Dat maakt integraal deel uit van het behandeltraject.”

Fantastisch

Dat vindt ook Bernadette Bossuyt. Ze is vrijwilliger bij Warm Nest en streed zelf twee jaar lang tegen kanker. Het hoedenproject vindt ze fantastisch. “Het is uniek, omdat ik zelf weet wat het betekent om je haar te verliezen", vertelt ze.

"Voor de meeste mensen is dat het moeilijkste moment. Bij mij was al mijn haar op twee dagen tijd verdwenen. Ik had nooit gedacht dat ik iemand was die met een hoed zou rondlopen — in het Frans zeggen ze: ‘pas une tête à chapeau’. Toch ben ik toen hoeden beginnen dragen, en sindsdien draag ik ze nog altijd. Daarom vind ik dit zo bijzonder voor die mensen. Ik vind het fantastisch.”

Cognackleurig

Ook Hilde Uittenhove, hoofdverpleegkundige van het dagcentrum interne, zou zelf voor een hoed kiezen. In 2019 kwam ze namelijk aan de andere kant van de zorg terecht en nam ze plaats in de stoel van de patiënt.

“Mocht het hoedenverhaal toen al bestaan hebben, dan had ik waarschijnlijk gekozen om een hoed te dragen. Ook in het dagelijkse leven draag ik graag een mutsje of een hoed. Mijn ideale hoed zou cognackleurig zijn, met een zwarte band en verstelbaar. In het begin heb je geen haar, maar later in je traject groeit het terug en wordt je haar voller. Daarom moet zo’n hoed kunnen aangepast worden. Ik weet dus perfect wat ik zou willen: een mooie hoed in een zachte, aangename stof.”