Nieu­we loca­tie, ver­trouw­de sfeer: 16^e edi­tie Zil­leg­hem Folk

Wie al eerder op Zilleghem Folk was, herinnert zich dat de optredens plaatsvonden op twee verschillende locaties bij het kasteel van Loppem. Met een nieuwe locatie, het domein de Strooien Hane, werd die aanpak dit jaar losgelaten. Alles gebeurde op één podium in een grote tent. Geen overlapping in het programma en daarom ook geen keuzestress voor het publiek. De bezoekers konden genieten van een weekend vol folk.

Het programma dit jaar was opnieuw stevig gevuld, met een mooie mix van lokale trots, Belgische klasse en internationale kleppers. Van Ierland tot Zweden, van het Verenigd Koninkrijk tot Hongarije, artiesten van over heel Europa vonden hun weg naar het podium in Zedelgem.

Vrijdagmiddag beet Augustijn Vermandere de spits af. De Oostendenaar en zoon van kleinkunstenaar Willem Vermandere, stond voor het eerst solo met zijn eigen repertoire op het podium in Zedelgem, maar het is niet zijn eerste keer op het festival. ‘Ik voel me hier thuis’, vertelde hij na zijn optreden.

Ook op vrijdagavond stond de achtkoppige folkgroep The Quest op het podium. Het was hun Zilleghems debut en publiek hadden ze meteen mee. Met een mix van eigen nummers in het Vlaams én herkenbare covers kregen ze in geen tijd de dansvloer in beweging.

Niet alleen de Belgische artiesten voelen zich thuis in Zedelgem, ook voor anderen was het een blij weerzien. Zo stonden de jonge Ieren van The Kings of Connaught opnieuw op het podium.

Voor de show droegen ze nog trots het T-shirt van de editie uit 2023. ‘De vorige keer hebben we echt genoten: goeie muziek, dansmoves en een geweldig publiek. We zijn blij dat we terug zijn,’ klonk het voor hun optreden op vrijdagavond.

‘Folkmuziek is terug aan het opleven, niet alleen in Ierland, maar ook in de rest van Europa. Er zijn veel getalenteerde jonge mensen die folk maken,’ vertellen Caoimhe Newell en Liam O’Grady van The Kings of Connaught.

Dat zie je ook aan het publiek van Zilleghem Folk: een mix van ouders met kinderen, jongeren en een ouder publiek. Het is een festival waar iedereen zich thuis voelt. Met dansbare instrumentale sets, West-Vlaamse kleinkunst en folk in verschillende talen.

‘Ik ga al 36 jaar naar het Dranouter Festival, en hier krijg je eigenlijk hetzelfde gevoel. Ik ben een grote fan,’ vertelde bezoeker Chris.