16 arties­ten en 2.700 fans vie­ren Wil­lem Ver­man­de­re met ​‘Leve Wil­lem’ in Lauwe

Het Schippersweekend blies dit jaar veertig kaarsjes uit en kon dit jubileum niet beter inzetten dan met een ode aan Willem Vermandere. Willem, die vorig jaar na 54 jaar afscheid van het podium aankondigde, kreeg op donderdagavond een groot muzikaal cadeau in zijn geboortedorp: zestien artiesten, eenentwintig liedjes en een publiek dat elk woord meezong.

Wannes Cappelle bracht de artiesten en setlist samen en werd gastheer van de avond, bijgestaan door de muzikanten van Het Zesde Metaal.

“De artiesten doen vanavond met de muziek van Willem Vermandere allemaal hun eigen ding om te tonen dat zijn werk nog altijd een inspiratiebron is en dat het nog lang zal blijven voortbestaan,” vertelde Wannes trots voor de start van het optreden.

Ook al was Willem er niet in levenden lijve bij, hij verscheen aan het begin van de avond wel in een warme videoboodschap. Willem Vermandere sprak het publiek toe en speelde een stukje muziek, wat meteen met luid applaus werd onthaald.

“Voor hem zou het veel te druk zijn vanavond, maar hij vindt dit een mooi compliment en goed dat zijn liedjes verder leven en hem niet meer nodig hebben,” vertelde Willems zoon Augustijn, die zelf als muzikant op het podium stond.

Flip Kowlier, Brihang, Geike Arnaert, Frank Vander linden, Klaas Delrue, Lady Linn, Maaike Cafmeyer, Roos Rebergen, Luc Dufourmont, Riet Muylaert, Michiel Libberecht, Low G en meer. Elk van hen bracht een nummer van Willem Vermandere op hun eigen manier: soms intiem en breekbaar, soms dansbaar of om luidkeels mee te zingen.

Een van de meest ingetogen momenten kwam van Augustijn Vermandere, die met een breekbare versie van Mijn Land het publiek muisstil kreeg.

“Het mooiste compliment dat je een muzikant kan geven, is zijn liedjes spelen en er je eigen versie van maken. Ik ben trots op mijn vader en op zijn muziek,” vertelde hij voor het optreden. Wanneer hij niet zelf op het podium stond, keek Augustijn zichtbaar trots toe vanop de zijkant en genoot van de muziek.

Lennert Coorevits (Compact Disk Dummies) zette Lauwe op zijn kop met een dansbare versie van Klein Ventje van Elverdinge. “Voor mij was het wel een sprong om het in het West-Vlaams te doen,” gaf hij toe, “maar ik heb de muziek met de paplepel meegekregen omdat mijn familie zot is van Willem.”

Brihang bracht Die laatste dag helemaal in zijn eigen stijl. “Ik kende het nummer voordien nog niet, Wannes heeft het voor me uitgekozen. Maar het paste perfect bij mij. Willem heeft dan ook ongelooflijk goede teksten.”

Ook Geike Arnaert en Flip Kowlier zorgden voor een magisch moment met hun duet van Kasteel van schelpjes en zand, nadat ze eerder elk een solo-nummer brachten.

Later op de avond werden twee nummers gebracht samen met de drie originele muzikanten van Willem. Samen met Klaas Delrue (Yevgueni) en Wannes Cappelle speelden ze twee nummers uit het rijke repertoire van Vermandere.

De avond eindigde in een feestelijke climax. Alle artiesten verzamelden op het podium voor Voilà, c’est ça, gevolgd door een uitbundige bis met Laat mie maar lopen. Elke artiest zong een eigen strofe tot ze eindigden met een polonaise over het podium.

Ook het publiek deed enthousiast mee: er werd gedanst, gezongen en luid geklapt. De 900 zitplaatsen waren al weken op voorhand uitverkocht en ook de rest van het terrein stond bomvol, goed voor in totaal zo’n 2.700 mensen.

“Dit is hét concept voor op het hoofdpodium van een festival,” reageerde toeschouwer Meier Deleu enthousiast. “Ik wil dit volgend jaar opnieuw zien op Werchter, Pukkelpop en Dranouter.”