Ieper lag in een strategische positie tijdens de Eerste Wereldoorlog. De middeleeuwse stad en haar bewoners betaalden daardoor een zware tol.
Vier jaar lang, van oktober 1914 tot oktober 1918, lag de stad onder vuur. De legers hadden zich toen ingegraven en de loopgraven liepen in een boog rond Ieper op nauwelijks vier kilometer van de Grote Markt. "Dat betekent dat de stad in het bereik lag van de Duitse kanonnen en dat er vrijwel niets meer recht stond. Een man te paard kon dwars over de stad heen kijken en het aantal huizen dat kon gerestaureerd worden was op de vingers van twee handen te tellen", zegt Piet Chielens van het In Flanders Fields Museum.
Wederopbouw
Ieper, of wat er van overbleef, was een spookstad. Als het aan Winston Churchill had gelegen, werd de stad zelfs nooit heropgebouwd. Hij wilde van de stenen resten een ruïnemonument maken voor de gesneuvelde geallieerde soldaten. Ook de toenmalige Belgische regering en het koninklijk hof waren het plan genegen. Maar uiteindelijk werd de stad heropgebouwd. Het werd een nieuwe stad naar een exacte kopie van de originele. Een nieuwbouw, maar in middeleeuws Vlaamse stijl.
Jules Coomans
De eerste Ieperlingen keerden vanaf 1919 terug. Ze namen hun intrek in de verlaten legerbarakken. In dat zelfde jaar doken ook de eerste toeristen op. De wederopbouw kwam pas vanaf 1921 echt op gang. Dat is vooral onder impuls van de Ieperse stadsarchitect Jules Coomans. Hij nam de grootscheepse uitvoering in handen.
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
