Ann-Sofie en doch­ter Marie-Lou bezoe­ken het Zwin

We starten ons bezoek in de tentoonstelling Doggerland. Die loopt nog tot en met 4 januari. En wanneer we de trap boven komen worden we meteen verwelkomd door een wolharige neushoorn die een miljoen jaar geleden in het gebied leefde. We zijn meteen getriggerd om er meer over te ontdekken. Op de tentoonstelling lezen we dat de Noordzee ooit een vruchtbaar landschap was, waar Neanderthalers tussen mammoeten leefden en waar rivieren doorheen stroomden. Dat was dus Doggerland, een wereld die nu verborgen ligt onder de golven van de Noordzee. We reizen eventjes terug in de tijd tot onze gids Mieke er is.

Mieke is even enthousiast als wij om op verkenning te gaan in de prachtige natuur van het Zwin en met onze laarzen aan trekken we naar buiten. Marie-Lou en ik zijn hier al eerder geweest, maar nog nooit met een gids. We kunnen dus al onze vragen stellen en Mieke weet echt alles.

We spotten een grote bonte specht vanuit de voederhut. ’t Is prachtig om al die vogels te zien rondvliegen, zonder dat zij ons zien. We zetten ons eventjes, want dat is natuurlijk ook in de natuur zijn: genieten van de rust en de stilte. Op het fluiten van de vogels na.

We zetten onze wandeling verder en komen aan de hut van Marc. Hij vertelt ons over de braakballen van uilen die vol kleine skeletjes van muizen zitten. Marie-Lou is supergeïnteresseerd en stelt veel vragen. ’t Is heerlijk om te zien hoe de gidsen ons meenemen in de wereld van de dieren die in Zwin leven.

Mieke neemt ons nog wat dieper mee in het Zwin en vertelt over het slik, dat twee keer per dag overstroomt met zeewater en de schorre, die vol water staat bij springtij. We luisteren geboeid en als onze tenen koud beginnen krijgen, wandelen we terug naar het bezoekerscentrum. Marie-Lou wil uiteraard nog wat rond snuisteren in de museumshop. We vinden heel originele en creatieve postkaartjes én lekkere confituur van de duindoornbes, die – uiteraard – groeit in het Zwin. Alweer een heerlijke dag dus in Knokke-Heist!