Ook leer­krach­ten sta­ken mee: voor­al basis- en kleu­ter­on­der­wijs lijkt getroffen

Hoewel het nieuwe regeerakkoord voorziet dat ziekte opnieuw zal meetellen voor het wettelijk pensioen van leerkrachten – net als het eerste loopbaanjaar – houden de onderwijsbonden toch vast aan hun stakingsoproep. Volgens hen blijven te veel knelpunten bestaan.

Op campus Makz in Knokke-Heist verwacht men dat 10 van de 50 leerkrachten deelnemen aan de actie. Sommige leerlingen begrijpen waarom hun leraren staken. “Maatschappelijk gezien werken leerkrachten hard”, zegt Mats Dobbelaere Bracke. “Ze maken thuis toetsen, verbeteren werk en volgen vergaderingen waarvoor ze niet altijd betaald worden.” Ook Milan Bernard toont begrip: "Ik vind dat er sowieso besparingen moet zijn, maar het moet op andere dingen. Het moet niet op de pensioenen zijn."

De vakbonden wijzen vooral op de gevolgen van de verhoogde pensioenleeftijd. “Doordat we moeten werken tot 67 kunnen leerkrachten hun ziektedagen niet meer opsparen. Vroeger kon dat wel”, zegt Michel Vanhalme van ACV Onderwijs. “Vanaf 63 kan je nog één jaar ziek zijn. Daarna zijn je dagen op en kan je zelfs gedwongen met pensioen moeten. Dat is sociaal onverantwoord.” Hij benadrukt dat het beroep al zwaar genoeg is: “Leerkrachten verdienen niet veel. Velen werken op meerdere scholen en moeten zelf hun verplaatsingskosten betalen. Het pensioen is voor hen uitgesteld loon.”

In het secundair blijven de meeste lessen morgen gewoon doorgaan, vooral omdat de examens naderen. “Sommige leerkrachten staken symbolisch één uur om toch hun stem te laten horen”, zegt Vanhalme. “Maar de leerlingen laten ze niet in de steek.”