Organisatoren vragen erkenning van kermiskoersen als Vlaams cultureel erfgoed
De kermiskoers dreigt stilaan uit het straatbeeld te verdwijnen, terwijl die wedstrijden jarenlang een vaste waarde zijn geweest in heel Vlaanderen. Daarom vragen organisatoren nu dat de traditie erkend wordt als Vlaams cultureel erfgoed. Zo hopen ze die typische volkse koerscultuur levend te houden.
Tino Gabriel, Textielprijs Vichte: "Er hangen geen centen vast aan een erfgoederkenning. Wij doen het vooral voor de erkenning en we hopen dat er nog meer initiatieven komen en nieuwe kermiskoersen. Want de laatste jaren is zijn er alleen maar minder kermiskoersen."
Ooit waren ze met 200 nu slechts 19 kermiskoersen. De erkenning is belangrijk voor het voortbestaan van kermiskoersen zoals in Vichte en Kortemark. Al blijft het een lastig karwei om ze te organiseren. Geert Lambrech,: Kermiskoers Kortemark: "De uitdaging is vooral renners aan de start krijgen. De koers financieel rond krijgen en ook bestuur en gemeentelijke overheden kunnen motiveren om verder de schouders onder deze initiatieven te zetten."
Mekka van de kermiskoers
West-Vlaanderen telt nog elf kermiskoersen. Die elf bundelen nu de krachten om de koerscultuur te behouden. "De bakermat van de kermiskoersen is nog altijd hier en er is heel veel enthousiasme. Zeker in Zuid-West Vlaanderen. Hoe dat komt weet ik niet, het heeft vooral een historische achtergrond. Veel gemeenten zijn ooit gestart met kermiskoersen. We zijn nog altijd het Mekka van de kermiskoersen in West-Vlaanderen.
"Wat maakt een kermiskoers uniek? Het is eigenlijk heel eenvoudig. Het is kermis én er is koers. Het gaat over Jan met de pet die met de dokter achter de nadar naar de koers kijkt. Samen een pintje staat te drinken, sportief, maar vooral heel veel volkse ambiance."
En goed nieuws: de afgelopen zes jaar zijn er drie koersen bijgekomen.
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
