Peter (61) is al 27 jaar vaste buschauffeur van Club Brugge: “Je maakt echt deel uit van de ploeg”
Peter Verschuere (61) uit Brugge zit al bijna drie decennia lang achter het stuur van de spelersbus van Club Brugge. Zijn carrière begon al in de jaren '80, lang voor hij de spelersbus van blauw-zwart bestuurde. Van een job in de fabriek groeide hij uit tot toeristisch buschauffeur en uiteindelijk tot de man achter het stuur van Club Brugge. Een terugblik op 27 jaar vol kilometers, bijzondere momenten en vooral veel discretie. “What happens in the bus, stays in the bus”, lacht hij.
Peter heeft al een lange staat van dienst als buschauffeur. Aan het prille begin van zijn carrière deed hij even fabrieksarbeid, maar omwille van de onzekere economische periode door de Golfcrisis, koos hij eieren voor zijn geld. “Mijn schoonbroer werkte al als buschauffeur en deelde zijn positieve verhalen over het beroep met mij. Buschauffeur zijn leek mij leuk, dus ik behaalde mijn rijbewijs D via de rijschool buiten mijn werkuren. Zo deed ik naast mijn vaste werkuren al regelmatig uitstappen naar de Ardennen.”
In 1988 werd hij fulltime buschauffeur en deed hij tien jaar toerismeritten. “In het begin deed ik uitsluitend dagwerk", legt Peter uit. “Na een periode van internationale ritten, besefte ik dat ik graag meer thuis wilde zijn. In 1998 kreeg ik dan de kans om de vaste Club Brugge buschauffeur tijdelijk te vervangen na ziekte. Nadien werd ik uiteindelijk zelf de vaste chauffeur van de spelers, ook al was ik toen nog geen hevige supporter. Na enkele jaren had ik de voetbalmicrobe wel goed te pakken.” Na 27 jaar is Peter nog steeds het vaste gezicht die de eerste ploeg vervoert.
Gepersonaliseerde en gesigneerde shirt
Dat hij goed in de markt ligt bij de spelers, is duidelijk. Keolis en Club Brugge hebben Peter in de bloemetjes gezet bij de eerste match van het seizoen, een thuismatch tegen KV Kortrijk. Aan het Jan Breydelstadion werd hij ontvangen door zijn familie en collega’s met een spandoek waarop “Thanks Peter” stond te lezen. Hans Vanaken, kapitein van de ploeg, overhandigde een gepersonaliseerde en gesigneerde voetbalshirt in een kader. Op het shirt staat zijn naam en nummer 12, verwijzend naar de 12de man bij een elftal, de steun en toeverlaat aan de zijlijn. Peter is zichtbaar geëmotioneerd.
“Ik hou niet van verrassingen", lacht hij. “Ik ben normaal geen emotioneel mens, maar nu moest ik toch wel even slikken." Het was zijn allereerste voetbalshirt en het heeft intussen een zichtbare plek in huis gekregen. “Op die 27 jaar heb ik nooit iets gevraagd van gadgets en goodies, want anders wordt dat een straatje zonder einde. Sterker nog: ik heb zelfs helemaal geen Club Brugge merchandise. Als buschauffeur mag je vaak mee naar de wedstrijden gaan zien, maar zit ik in het vak van de tegenpartij. Dan wil je daar absoluut niet met Club Brugge-kledij zitten. Mijn werkgever is Keolis, dus ik draag tijdens mijn uren altijd kledij van mijn werkgever.”
“Over een jaar nieuwe spelersbus”
Wanneer Peter wordt gevraagd naar zijn favoriete speler, zijn meest memorabele titelviering, of de trainer die de meeste indruk op hem heeft gemaakt, houdt hij de lippen stijf op elkaar. Over wat er zich achter de schermen en op de spelersbus afspeelt, blijft hij liever discreet. “What happens in the bus, stays in the bus”, lacht hij.
Ook over zijn toekomst heeft Peter al nagedacht. “Eigenlijk mocht ik op 1 mei al met pensioen, maar ik wilde nog niet stoppen”, vertelt de jonge zestiger. “Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik nog twee jaar wil doorgaan. Daarna bekijk ik wel of ik nog verder kan én wil. Er komen nog enkele mijlpalen aan: over twee jaar krijgen we een nieuwe spelersbus en wordt het nieuwe voetbalstadion op de Olympiasite gebouwd. Ik hoop die momenten nog mee te maken."
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
