Over het Kursaal van Oostende is er een nieuw boek verschenen, waarin de verschillende facetten van het iconische gebouw uitgebreid aan bod komen. Het Kursaal is niet alleen een architecturaal pareltje, maar ook een totaalkunstwerk. Architect Léon Stijnen selecteerde zelf de kunstenaars die een werk maakten voor het nieuwe casino, en ontwierp ook de meubels en de verlichting. In de loop der jaren traden er bovendien heel wat grote namen op.
Over het monumentale Kursaal van Oostende - die in 1953 de deuren opende - zijn vreemd genoeg nog niet veel boeken verschenen. Terwijl het een bijzonder gebouw is, een totaalkunstwerk. "Ik zit op een bank die Leon Stynen zelf ontworpen heeft", klonk het enthousiast bij auteur Els Degryse.
"Ik word omringd door een kunstwerk van Pierre Caille. Op de vloer zie ik een tapijt in Schotse ruit, ook door Stynen ontworpen. Voor Stynen was het Kursaal een totaalconcept. Die man heeft werkelijk over elk detail nagedacht, alles is aan zijn tekentafel ontstaan. Hij heeft werkelijk alles ontworpen: van de deurklink tot de lambrisering."
Grootste podium van België
Architect Léon Stynen bepaalde zowat alles en koos daarbij ook voor vrouwelijke kunstenaars, blijkt uit het onderzoek van Degryse. Zo zijn er de figuren in de inkomhal en de glasramen in de lounge. Ook Kurt Van Eeghem schreef mee aan het boek. Hij beschrijft wat er hier allemaal te beleven viel. "Na de Tweede Wereldoorlog lag het hier allemaal in puin", vertelde co-auteur Kurt Van Eeghem.
"Er werd gebouwd en nieuw gebouwd, maar er was ook een totaal nieuw publiek dat hiernaartoe kwam. Die mensen moesten nieuw entertainment krijgen. Men heeft daarvoor gezorgd met grote orkesten. Aangezien ze het grootste podium van België hadden, waren er ook balletvoorstellingen. Dat kon je nergens anders zien, ook niet in Brussel."
Meer dan 200 afbeeldingen
In het boek staan meer dan 200 afbeeldingen. Veel foto's komen uit het archief van de Ieperse fotograaf Antony en zijn nog nooit eerder gepubliceerd.
"Ik heb een favoriete plek: in de erehal naast de Tytgat. Dat is een plek waar de zon elke dag ondergaat. Waar het licht fantastisch mooi binnenvalt in het Kursaal op die lambrisering, de kunstwerk en het tapijt. Voor mij is dat het mooiste moment van de dag en de mooiste plek in het gebouw."
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
