De voorbije weken proberen steeds meer vluchtelingen vanop de Belgische kust het Kanaal over te steken naar het Verenigd Koninkrijk. Dat merkt ook hulpverlener Ben Lierman uit Brugge, die maandelijks hulpgoederen brengt naar het vluchtelingenkamp in Duinkerke.
“Sommigen proberen het wel twintig of dertig keer. Maar het verhaal dat het niet meer lukt om Engeland te bereiken klopt niet helemaal. Het gebeurt nog altijd.”
Volgens hulpverlener Ben Lierman, die zich inzet met de organisatie Samen Sterk met Vluchtelingen, spelen verschillende factoren mee. “Door het mooie weer en strengere controles in Frankrijk proberen mensen de overtocht vaker van bij ons te maken,” zegt hij.
Lierman trekt elke eerste zaterdag van de maand met vrijwilligers naar het kamp in Duinkerke. In Brugge, in het Pannenhuis, zamelen ze kledij en voedsel in. Die hulpgoederen worden in het kamp verdeeld via de Britse organisatie Mobile Refugee Support.
De hulpverlening wordt steeds uitgebreider. “We hebben nu ook materiaal om elektriciteit op te wekken en water te koken in het kamp,” vertelt Lierman. “Dat is mogelijk dankzij recente donaties, onder meer via een marathon die ik gelopen heb en een rommelmarkt eind februari.”
Illustratiebeeld
'Omstandigheden in de Noord-Franse kampen blijven moeilijk"
Naast basisvoorzieningen willen de vrijwilligers ook wat afleiding bieden. “We gaan ook koffie, thee en gezelschapsspellen aanbieden zodat mensen even kunnen vergeten in welke situatie ze zitten.”
Veel transmigranten blijven proberen om het Kanaal over te steken, ook al is dat erg gevaarlijk. “Ik hoor regelmatig dat mensen verdrinken of dat boten worden tegengehouden”, zegt Lierman. “Sommigen proberen het wel twintig of dertig keer. Maar het verhaal dat het niet meer lukt om Engeland te bereiken klopt niet helemaal. Het gebeurt nog altijd.”
De omstandigheden in de kampen rond Duinkerke en Calais blijven volgens hem moeilijk. “Mensen willen daar zo snel mogelijk weg. Er is veel miserie, honger en de laatste tijd ook wateroverlast. Tenten staan er soms onder water.”
Zelf proberen de hulpverleners geen druk te zetten op de vluchtelingen, maar gaan ze wel in gesprek als daar vraag naar is. “Als ze over Engeland praten, zeg ik eerlijk dat het niet het beloofde land is. Maar dan antwoorden ze vaak dat het nog altijd beter is dan thuis.”
Begin volgende maand trekt de organisatie opnieuw naar Duinkerke. Ze zoeken nog extra vrijwilligers om de hulpacties te ondersteunen.
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
