Na blun­der van Som­mer: Club Brug­ge start met ver­lies tegen Vil­la aan Cham­pi­ons League-campagne

Club Brugge versus Aston Villa. So we meet again, moet Hans Vanaken gedacht hebben. Voor de derde Europese campagne op rij kruisten de West-Vlamingen en de Engelsen namelijk de degens.

In 2024 won Brugge met het kleinste verschil. Die vreemde handsbal, weet u wel. Vorig jaar werd er twee keer verloren. 

Maar Aston Villa anno 2025 is niet Aston Villa anno 2026. Nog geen goals in de Premier League. Een ploeg uit vorm werd her en der in de Brugse straten gefluisterd. 

Al is een Premier League-ploeg uit vorm nog steeds een Premier League-ploeg. Een halve kans wordt dan ook meteen een hele. Pau Torres mocht op het kwartier wel heel ver op wandel. Te laks verdedigd, mag niet op dit niveau. De Spanjaard tikte de bal tot bij oudgediende McGinn die hem heerlijk in de verste hoek deponeerde. Beginnen met een valse noot heet dat.  

Maar blauw-zwart in de Champions League, daar ben je nooit helemaal klaar mee. Die kunnen altijd verrassen. Net zoals Ivan Leko ons verraste met zijn opstelling. Geen Diakhon, wel een basisdebuut voor Jan Virgili. De Spaanse winger bracht meteen iets. Een kapje hier, een goed schot dan eens en een strakke voorzet.

Het was dan ook Virgili die nog geen vijf minuten later de actie opzette waaruit de aansluitingstreffer viel. Een balletje goed tot bij Vetlesen, de Noor werkte goed af. 

Hugo Vetlesen: aanvallend een middenvelder die meer dan zijn mannetje staat. Maar verdedigend durft het licht toch eens uitgaan. Meteen na de 1-1 werd hij volledig zoekgedribbeld, Buendia maakte het knap af. Een tweede opdoffer in Jan Breydel.

Club haalde in de rest van de eerste helft niet het niveau dat het op dit toneel moet halen. Op een schotje van Forbs moest Suzuki nog attent zijn, maar veel meer kreeg de doelman niet te doen.

En als dan ook je 37-jarige doelman met 70 matchen ervaring op dit toneel volledig de mist in gaat, wordt het moeilijk. Yann Sommer verkeek zich he-le-maal op een lange bal. Nicolas Jackson kon het leer simpel binnentikken. Jezelf in de voet schieten heet zoiets. 

Een statistiekje waar de Bruggelingen zich niet moesten aan vasthouden: In de drie voorgaande duels kon Club nooit meer dan één keer scoren tegen Villa. Het wilde nochtans wel. Een bedrijvige Tresoldi, Virgili én Forbs bleven erin geloven. 

Al moest Villa wel – letterlijk – een handje helpen om het vuur er weer echt in te krijgen. De bal kwam tegen de arm van Wan-Bissaka, ging na een tussenkomst van de VAR op de stip. Tresoldi opende zijn rekening in deze jaargang. 

Nadien was het al blauw-zwart wat de klok sloeg. De Italiaans-Duitse spits kreeg nog een dot van een kans, maar kopte op de paal. Dichter kwam Club niet meer bij een doelpunt en dus werd er voor de derde keer op rij verloren van Aston Villa.

Vooral een valse noot dus aan het begin van een nieuw Europees avontuur.