Club Brugge is er niet in geslaagd om de titelstrijd nieuw leven in te blazen. In de topper tegen Anderlecht op Jan Breydel werd het 1-1.
Anderlecht had een zege nodig om zich zondag al van de 34e landstitel in de clubgeschiedenis te verzekeren. In de stand blijven ze met nog twee speeldagen te gaan aan de leiding met vier punten voorsprong op Club Brugge. Als paars-wit donderdag in Charleroi hetzelfde resultaat neerzet of beter doet dan de Bruggelingen in de derby in Oostende, is de 34e titel wel een feit. Ook als Anderlecht verliest en Club Brugge speelt gelijk, is de titel door een reglementskronkel voor paars-wit. Op de slotspeeldag ontvangen de Brusselaars Oostende, terwijl Club nog een Slag om Vlaanderen uitvecht met AA Gent.
Paars-wit was onder de indruk van de omstandigheden in een kolkend Jan Breydelstadion en hapte in het wedstrijdbegin enkele keren naar adem. De leider startte de wedstrijd met knikkende knieën in dat illustreerde Anderlecht-doelman Frank Boeckx door twee doeltrappen te verkwanselen. Binnen de vijf minuten kwam er bovendien al een eerste kans voor Izquierdo na een actie op links, de Gouden Schoen besloot naast de kooi van Boeckx.
Bij de eerste kans voor de bezoekers was het echter meteen raak. Na een overtreding van Stefano Denswil op Isaac Thelin zette aanvoerder Sofiane Hanni zich achter de bal. De blauw-zwarte muur sprong omhoog, het leer schoof onder de muur in de verste hoek en 0-1 na amper acht minuten. Voor de Frans-Algerijnse middenvelder het negende doelpunt van het seizoen, de tweede treffer in deze play-offs. Meteen een hele belangrijke, want zo kon paars-wit terugvallen op zijn geliefde spel: terugplooien en wachten op de counter. Weiler had zijn mannetjes goed gezet en zo was er ondanks veel goeie wil lang geen doorkomen aan voor de Bruggelingen.
Met de rust stilaan in zicht had blauw-zwart dan ook geen enkele kans meer bij mekaar gevoetbald en dus moest het gevaar maar van een stilstaande fase komen. Uros Spajic ging te stevig door op Jelle Vossen, net als aan de overkant in het begin van de wedstrijd ging met Ruud Vormer de aanvoerder achter de bal staan en plots hing de gelijkmaker tegen de netten, het derde tegendoelpunt nog maar voor Anderlecht in deze play-offs.
Ook na de pauze kwam Club het best uit de kleedkamers wat meteen resulteerde in een kans voor Dorin Rotariu en even later ook voor Hans Vanaken. Er kwam wat meer ruimte tussen de linies en aan de overzijde stak Anderlecht nog eens de neus aan het venster, Hanni besloot echter voorlangs. Met Lukasz Teodorczyk gooide Weiler tien minuten ver in de tweede helft zijn topschutter in de strijd, als vervanger voor een bleke Thelin. Dat de Poolse international, die al droog staat sinds 12 maart, geprikkeld was door zijn bankzittersstatuut bewees hij voor de aftrap al door bij het verlaten van de spelersbus zijn middenvinger naar de Brugse fans op te steken. Maar ook op het veld kon Teo zich meteen tonen, Horvath duwde zijn schot met de vingertoppen in hoekschop.
Frank Acheampong bleef met zijn snelheid paniek zaaien bij de Brusselse tegenaanvallen en Bjorn Engels vond er niet beter op dan aan de noodrem te gaan hangen in de zestien. Delferière wees - al dan niet terecht - naar de stip, Horvath maakte zich even onsterfelijk bij de Brugse fans door de elfmeter van Youri Tielemans uit zijn doel te houden. Het Jan Breydelstadion vierde alsof de vijftiende landstitel een feit was, door de vele voetzoekers op het veld moest de scheidsrechter de partij zelfs even onderbreken. Kansen bleven nadien schaars, waardoor 1-1 een logische uitslag was.
Bron: Belga
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
