In het toerismekantoor in de gebouwen van KOERS kregen we de tip om de Stadswandelroute in Roeselare eens te volgen. Da’s een wandeling van zo’n 8 km en die bracht ons langs enkele bezienswaardigheden en een paar opvallende architecturale gebouwen.
De parkbegraafplaats in Roeselare bijvoorbeeld. Dat is zo’n beetje de Père Lachaise of de Campo Santo van Roeselare. Bij het binnenkomen zie je meteen de lange laan onder de bomen. Zoveel groen, en dat gevoel van rust en stilte. We gingen er op zoek naar het graf van Albrecht Rodenbach. Met de leeuw erop. Tegelijk sta je op deze oude begraafplaats van tijd tot tijd stil bij soms enorme familiegraven. Die imponeren je. Je voelt je klein. Je ziet hier ook verschillende ‘grafkapellen’ van de ‘Nieuwmarkters’. En een deel van het kerkhof is de laatste rustplaats van de Britse, Franse en Vlaamse soldaten die sneuvelden tijdens de oorlog.
We wandelden ook naar het Moermanpark. Dat is sinds enkele weken écht een park, en geen ‘parking’ meer. Wat een enorm verschil! Weg beton, vandaag een groene plek. Met een architecturale constructie maken ze ook een verwijzing naar het verleden van deze site – de plek van de textielfabriek Moerman Frères eind 19de eeuw.
Op de route zagen we ook heel wat streetart, we genoten van de heraanleg van het De Coninckplein - vergeet hier zeker niet in te schrijven voor ‘Kunstuur’ in de Sint-Amandskerk.
Voor wie van ‘bier’ houdt – op de route ligt ook de brouwerij Rodenbach. In het ‘Foederhuis’ kun je terecht voor een rondleiding, en een hapje en (uiteraard) een drankje. ‘Foeder’ is trouwens ‘een vat’ – die grote oude eiken vaten, waar je hier nog tussen kan lopen.
Met dank aan
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
