Oos­ten­de wil kust­vis­se­rij en de vis­trap door Unes­co laten erken­nen als imma­te­ri­eel erfgoed

De kustvisserij aan zee is een kleine sector geworden. In Oostende gaat het nog om 5 vissersschepen van vier families. Samen houden ze aan de vistrap nog 5 verse visstandjes open. Ooit waren er honderden kustvissers, maar de sector is intussen een stuk kleiner. De stad wil nu met het lokaal visserijplan de sector en de vistrap beter ondersteunen. Zo zijn ze op zoek naar een nieuwe generatie kustvissers. Charlotte Verkeyn, schepen van visserij Oostende: " Die moeten toch te vinden zijn. We willen helpen met jonge starters, om financiële middelen te vinden, om hen te helpen met het opstellen van businessplannen. Anderzijds willen we ons ook laten erkennen als immaterieel cultureel erfgoed. Dat is interessant voor het behoud van de stiel en de traditie, maar ook interessant om extra financiële middelen te krijgen."

Op de vistrap kopen nog veel mensen dagverse vis. Er zijn strikte regels dat vis er niet verwerkt wordt en dezelfde dag gevangen is. Lorenzo Desmit, kustvisser O.152 Aran en O.190 Renilde: “De kustvisserij is iets unieks. We varen 's avonds uit. We komen 's ochtends om 6 uur toe. En de vis wordt hier letterlijk nog levend verkocht. Het is klein gebeuren geworden. Vroeger lagen we met twee of drie schepen naast elkaar. Nu moet je niet meer vechten om een plaatsje te vinden aan de kaai om te lossen. Er is plaats genoeg.”

Vissers en reders zijn blij met de beloofde steun. De schepen van Visserij wil met het Economisch Huis ook jonge mensen warm maken voor de job van visser. En in Brussel wil ze het gemeenschappelijk standpunt van de kustvissers verdedigen bij de hogere overheden die het visserijbeleid bepalen.