Ver­trok­ken van­uit Roe­se­la­re voor dode­lij­ke raid: 20 jaar gele­den trok Hans Van Them­sche moor­dend door Antwerpen

Van Themsche woonde in Wilrijk, maar liep school in het Vrij Agro- en Biotechnisch Instituut (VABI) in Roeselare. Hij werd op 10 mei 2006 van het internaat gestuurd, omdat hij gerookt had op zijn kamer. De tiener tilde daar enorm zwaar aan en was van plan zelfmoord te plegen. Hij vertrouwde zijn vrienden toe dat hij "eervol" wilde sterven: hij zou eerst vijf à tien migranten neerschieten en hoopte dat hij daarna in een vuurgevecht met de politie zou sterven.

Een dag later, op 11 mei 2006, schoor hij zijn lange haren gedeeltelijk af. Gekleed in een lange zwarte jas en combatlaarzen nam hij de trein naar Antwerpen. Daar kocht hij een jachtgeweer bij een wapenhandelaar aan de Lombardenvest en vatte hij zijn dodelijke raid aan.

Zijn eerste slachtoffer vond hij aan de Pottenbrug. Een vrouw met hoofddoek zat op een bankje een boek te lezen, toen ze werd neergeschoten. Songul Koç raakte zwaargewond, maar overleefde de aanslag. IJzig kalm zette Van Themsche zijn tocht verder.

In de Zwartzusterstraat kruiste hij een zwarte vrouw en een peuter op een driewieler. Hij draaide zich om en schoot eerst de vrouw in de rug. Toen het kleine meisje begon te huilen, vuurde hij ook op haar. Luna Drowart en Oulematou Niangadou stierven ter plaatse.

In de Lange Doornikstraat botste hij op een politieman. Die vroeg hem herhaaldelijk zijn wapen neer te leggen. Van Themsche riep naar de agent dat hij hem door het hoofd moest schieten. Hij richtte zijn wapen vervolgens op de politieman, waarop die hem in de buik schoot. Dankzij het optreden van de agent vielen er die dag niet nog meer slachtoffers.

De moorden schokten Antwerpen en bij uitbreiding ook heel België. De overheid reageerde enkele weken later met een verstrenging van de wapenwet om impulsaankopen een halt toe te roepen. Van Themsche verscheen in oktober 2007 voor het hof van assisen, dat hem tot de levenslange opsluiting veroordeelde voor twee moorden en een moordpoging. De jury vond het ook bewezen dat hij uit racisme gehandeld had.

In juni 2025 kwam hij onder strenge voorwaarden vrij uit de gevangenis van Oudenaarde. Hij werd opgenomen op de gesloten afdeling van een psychiatrische instelling, waar hij een intensieve behandeling krijgt.