Het stadsbestuur van Ieper probeert een nieuw procedé uit voor de bestrijding van de toxische blauwwieren in Zillebekevijver.
Het gaat om drijvende planteneilandjes met oever- en moerasvegetatie, die worden uitgezet en met ankers vastgelegd. Er is gekozen voor streekeigen moerasplanten. De driftillen zijn van Engelse makelij. Ieper is de eerste stad in ons land en onze buurlanden op het vasteland die deze techniek toepast in zijn openbare watergebieden.
Het materiaal waaruit de planteneilandjes zijn samengesteld, is op basis van kokosvezel. De wortels van de moerasplanten kunnen zich hierop vastzetten, zodat de planten zich snel en stevig kunnen hechten en daardoor snel uitbreiden. Deze drijvende planteneilandjes hebben een duidelijk effect op de waterkwaliteit. De wortels nemen namelijk rechtstreeks fosfaten, nitraten en andere stoffen uit het water op. Daardoor wordt het water minder voedselrijk, helderder en zuurstofrijker.
Er zijn nu al 21 drijftillen geplaatst op Zillebekevijver met een kleine duizend moerasplantjes. Dit jaar zullen er nog zo'n 4.000 moeras- en oeverplanten bijkomen. Ook op de Majoorgracht van de Ieperse vestingen werden al een 30-tal dergelijke planteneilandjes uitgezet, goed voor zo'n 1.000 moerasplanten.
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?