Grootouders van Ona (5) en Maud (8) getuigen: “Onze kleinkinderen hebben enorm geroepen, maar hij heeft er niets aan gedaan”
Dochtertjes Maud en Ona © Belga
Ook de grootouders van Maud (8) en Ona (5) hebben dinsdagnamiddag getuigd voor het hof van assisen. Ze vertelden over de moeilijke periode die aan de feiten voorafging en de dreigementen van hun ex-schoonzoon Chris. “Onze dochter werd voortdurend gekoeioneerd en uitgescholden”, klonk het. Vooral de laatste momenten van hun kleindochters blijven hen achtervolgen. “Die minuten waarin Ona en Maud wisten dat ze gingen sterven, spelen nog elke minuut door mijn hoofd.” De grootouders blijven met nog een belangrijke vraag zitten: waarom probeert Chris de verantwoordelijkheid bij zijn schoonvader te leggen? Maar zijn antwoord daarop was kort: “Geen commentaar.”
Dinsdagnamiddag was het de beurt aan de grootouders van Maud en Ona om te getuigen. Net als de ex-partner van Chris begonnen ook zij hun getuigenis bij het begin van het verhaal. “Ongeveer een jaar voor de moorden ontdekten we dat het huwelijk van onze dochter op de klippen dreigde te lopen. Ze heeft toen eindelijk haar hart gelucht. Ze vertelde dat ze voortdurend werd gekoeioneerd en uitgescholden. Op de duur had ze niets meer te zeggen”, getuigde haar moeder.
Na de klap met de etiketteermachine trok haar dochter samen met Ona en Maud bij haar en haar man in, maar dat kon Chris maar moeilijk verkroppen. “Hij had altijd al enorm gedreigd dat hij haar zou dooddoen. Ik was er eens bij toen hij die snijbeweging over zijn keel maakte. Hij bleef maar dreigen. Je staat daar zo machteloos tegenover.”
"Geen commentaar"
Ook na de feiten bleef de familie met vragen zitten. In een brief en tijdens het onderzoek legde Chris de verantwoordelijkheid voor zijn daden bij zijn schoonvader. “Ik ben daar zo vaak gaan werken en we hebben nooit een conflict gehad. Ik weet niet waarom hij dat doet, want ik heb hem nooit iets misdaan.”
Op vraag van hun advocaat Frank Scheerlinck vroeg voorzitter Willem De Pauw aan de beschuldigde of hij daarop wilde reageren. “Nee, geen commentaar”, klonk het. Ook tegenover de moeder van Maud en Ona had hij eerder gezwegen.
“Ze zijn dood en komen niet meer terug”
Tijdens haar getuigenis verwees de grootmoeder ook naar de zitting van de familierechtbank, amper twee dagen voor de feiten. Haar woorden klonken bitter. “Ik zit met een wrang gevoel. De familierechtbank heeft eigenlijk niets gedaan om die kinderen te sparen. Ze zijn dood en ze komen niet meer terug. Die minuten waarin ze wisten dat ze gingen sterven, spelen door mijn hoofd. Ik weet dat ze enorm geroepen hebben en hij heeft er niets aan gedaan.”
De grootouders vertelden ook over de vrolijke momenten met hun kleindochters. Maud en Ona hielpen graag mee op de boerderij en waren vooral gefascineerd door de varkens en hun biggetjes. “Als er een biggetje dood was, vroeg Maudje eens aan mij of ze ook dood kon gaan”, vertelde haar grootvader. Aan het einde van haar getuigenis las hun oma de tekst voor die ze tijdens de begrafenis had uitgesproken. “Wat een afschuwelijke daad. Twee lieve, onschuldige meisjes, vol talent. Eén iemand beslist dat ze niet langer mogen leven. Waarom, waarom?”
Andere grootouders
De andere grootouders van Maud en Ona waren dinsdagochtend niet aanwezig om een verklaring af te leggen. Sofie C., een kennis van de familie, zocht kort na de feiten contact met de ouders van Chris. “Ze sloten zich thuis op en ik vond dat ze wel een schouderklopje verdienden. Zijn papa was heel kwaad en teleurgesteld in Chris.”
Sofie vergezelde de moeder van de beschuldigde later zelfs naar de gevangenis. Ze wilde antwoorden. “Ze was eigenlijk wreed kwaad, want Chris gaf geen antwoorden. Hij was te beschaamd over wat hij gedaan had. Ik heb zijn mama moeten ondersteunen om tot aan de auto te geraken.”
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
