Broer en papa van overleden treinbestuurder Laurens trekken aan alarmbel: “Psychologische hulp na aanrijding moet verplicht zijn”
De familie van Laurens Strubbe uit Brugge roept op tot betere psychologische ondersteuning voor treinbestuurders na een dodelijk ongeval. Laurens stapte een maand geleden zelf uit het leven, naar aanleiding van twee aanrijdingen met dodelijke afloop. Volgens zijn familie had zijn dood voorkomen kunnen worden met betere begeleiding door de NMBS.
Denk je aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be.
Laurens Strubbe uit Brugge was als kind al gefascineerd door treinen. Zijn droom om treinbestuurder te worden, werd uiteindelijk ook zijn dood. Een maand geleden stapte hij uit het leven, na twee dodelijke aanrijdingen met de trein die hij bestuurde.
"Die laatste aanrijding kwam zo hard aan dat hij niet anders kon dan er een eind aan te maken."
"Laurens deed alles voor zijn job, was zeer gepassioneerd. Hij heeft gewoon pech gehad. Hij heeft twee aanrijdingen gehad die hij niet te boven is gekomen. Zeker de laatste niet. Die kwam zo hard aan dat hij niet anders kon dan er een eind aan te maken”, vertelt zijn papa Luc Strubbe.
"Psychologische hulp zou verplicht moeten zijn"
Volgens de familie toonde Laurens zich naar de buitenwereld sterk, maar worstelde hij met schuldgevoelens. De NMBS verplichtte hem niet om psychologische hulp te aanvaarden en dat neemt de familie de treinmaatschappij kwalijk. “Het is niet verplicht, maar het zou eigenlijk verplicht moeten zijn”, zegt zijn broer Tom Strubbe.
De dag na de laatste aanrijding moest Laurens opnieuw hetzelfde traject rijden, ditmaal met een begeleider. De dag erna was hij weer alleen. Laurens kreeg ook nauwelijks verlof op momenten dat hij er nood aan had. Chauffeurs met kinderen kregen voorrang. Volgens de broer en vader van Laurens had dit drama kunnen vermeden worden.
“Als hij beter begeleid was geweest, of de tijd gegeven hadden om dat ongeval te verwerken, was het misschien niet gebeurd”, besluit broer Tom.
NMBS: "Medewerkers kunnen altijd rekenen op professionele hulp"
De NMBS betuigt haar medeleven aan de familie, maar wil uit respect voor de privacy niet ingaan op dit individueel geval. In een schriftelijke reactie benadrukt de spoorwegmaatschappij dat zij altijd opvang aanbiedt na een zwaar ongeval:
“NMBS beschikt over een netwerk van ongeveer 400 collega’s die specifiek zijn opgeleid om eerste psychosociale opvang te bieden: een luisterend oor, praktische ondersteuning en opvolging in de eerste fase. Daarnaast kunnen medewerkers op elk moment rekenen op professionele externe hulp. Die psychologische ondersteuning is structureel ingebed in het welzijnsbeleid en wordt actief onder de aandacht gebracht.”
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
