Elf strui­kel­ste­nen in Blan­ken­ber­ge her­in­ne­ren slacht­of­fers van het nazisme

De nieuwe struikelstenen liggen verspreid over acht locaties in Blankenberge en herinneren aan mensen die werden gedeporteerd of vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onder hen ook Jan Guilini en zijn vrouw Aline Cambier, die op de Zeedijk een klein hotel uitbaatten.

Jan Guilini was niet alleen een succesvolle zwemmer, maar ook actief in het verzet. In 1942 werd hij opgepakt door de Duitse bezetter. Twee jaar later werd hij als politiek gevangene onthoofd. “Het is een gruwelijke dood,” vertelt kleindochter Annick Guilini. “Tijdens mijn opzoekingswerk ontdekte ik dat niet alleen hij, maar ook zijn hele team van veertien mensen op dezelfde dag onthoofd werd. Dat gebeurde nog in de Tweede Wereldoorlog, niet alleen in de Middeleeuwen.”

Zijn zoon Carlos was nog maar twee jaar oud toen zijn vader werd weggevoerd. “Op mijn verjaardag, 29 augustus 1942, werd ook mijn moeder gedeporteerd. Wij stonden met drie kinderen alleen,” vertelt hij. “Het wordt hoog tijd dat er meer aandacht komt voor het verleden. Veel mensen weten niet meer wie Jan Guilini was.”

Aline Cambier overleefde de oorlog na een lange tocht door verschillende gevangenissen en kampen, en werd in april 1945 bevrijd door de Amerikanen.

Het idee van struikelstenen komt van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. In Europa liggen er al meer dan 100.000, in West-Vlaanderen een vijftigtal. 

Blankenberge koppelt de nieuwe gedenkstenen aan een brochure met fiets- en wandelroute. “Voor ons stopt het niet bij de struikelsteen,” zegt Kristof Van Mierop, directeur Vrije Tijd van Blankenberge. “We hebben de verhalen verzameld en online gezet, en willen er in de toekomst ook met scholen mee aan de slag.”

In Brugge draagt het stedelijk zwembad al de naam van Jan Guilini, en in Blankenberge werd een wandelpad naar hem genoemd.