Langs de kas­sei­en van Rou­baix is het nu al feest: ​“de gro­te drie samen naar de sprint, dat zou mooi zijn”

Met hun campers langs het parcours en een aperitief binnen handbereik, maken wielerliefhebbers zich op voor een van de zwaarste klassiekers van het jaar. In Camphin-en-Pévèle, kasseistrook nummer vijf, is het al twintig jaar verzamelen geblazen voor een vaste groep supporters.

De locatie, vlak voor de gevreesde Carrefour de l’Arbre, staat bekend als een sleutelmoment in de wedstrijd. “Het is al vaak gebeurd dat hier de beslissing viel over wie ging winnen,” zegt trouwe fan Guy Bruyneel.

Intussen verkennen de eerste ploegen al het parcours. Astana, met Arjen Livyns, trok er vandaag al op uit. De meeste teams volgen morgen en vrijdag. 

Ook wielertoeristen wagen zich intussen aan de beruchte kasseien. “We zijn al een half uur over die stenen aan het ‘dobberen’”, zegt Patrick Vansteenbrugge. “Als je het verschil ziet met de profs: dat is toch iets anders. Zij vliegen hier aan 40 à 45 per uur voorbij, wij halen amper 22.”

Naast de koers is het ook genieten van de sfeer. “We beginnen met een lichte aperitief, en naarmate de dag vordert wordt dat wat zwaarder”, lacht Johan Ceule. “Straks gaat de barbecue aan, met papillotjes van zalm. Een lichte maaltijd.”

Toch draait alles om zondag en de vraag wie Parijs-Roubaix wint. Tadej Pogacar wordt vaak genoemd als topfavoriet. “Als zijn benen niet breken, wint hij”, klinkt het overtuigd. Al is niet iedereen het daarmee eens: “Na zondag weten de anderen ook dat hij kwetsbaar is.”

De droomfinale? “Dat Pogacar, Van der Poel en Van Aert samen naar de sprint gaan. Dat zou pas schoon zijn.”