In de Weverijstraat in Ieper hebben archeologen belangrijke vondsten gedaan langs de Ieperlee. De opgravingen geven een beeld van bewoning, waterinfrastructuur en het dagelijkse leven in het middeleeuwse Ieper.
Op de plek waar een nieuwe vakantiewoning komt, vlak bij de ingebuisde Ieperlee, werden resten uit de 13de en 14de eeuw blootgelegd. In die periode was de Ieperlee nog een brede, meanderende waterloop en een belangrijke economische ader van de stad.
De oevers werden toen stelselmatig opgehoogd om nieuwe bewoning mogelijk te maken. In totaal gaat het om lagen die tot 2,5 meter zijn opgebouwd met vooral stadsafval en grondmateriaal.
Bewoning en waterinfrastructuur
Archeologen vonden onder meer vier opeenvolgende haardstructuren, wat wijst op permanente bewoning vanaf de late middeleeuwen. Ook werd een loden waterleiding ontdekt, een mooie vondst die toont hoe drinkwater tot bij woningen en publieke punten werd aangevoerd.
De opgravingen leverden een grote hoeveelheid afval op, waaronder visresten, aardewerk en leer. Vooral schoenzolen en lederfragmenten bleven goed bewaard door de natte ondergrond. Daarnaast werden dierlijke resten verzameld voor analyse, om meer te weten te komen over het middeleeuwse dieet en sociale verschillen in voeding.
Verder onderzoek
Op de site werd ook een 19de eeuwse ijskelder blootgelegd, met resten van een opvangstructuur voor smeltwater. Verder kwamen pelgrimsinsignes in loodtin aan het licht, samen met een zeldzame, versierde vijzel uit natuursteen. Die laatste wijst op gebruik in een rijkere of religieuze context.
Sporen van verbrande lagen en bouwafval wijzen bovendien op branden in de 14de eeuw, wat ook historisch gedocumenteerd is.
Volgens de archeologen gaat het om een site met 800 jaar geschiedenis in lagen. Na het veldwerk volgt nu de analyse, die het beeld van middeleeuws Ieper verder moet aanvullen.
Taalfout opgemerkt?
Heb je een taal- of schrijffout opgemerkt in dit artikel?
